Szukaj

O trendach, albo jak odbywa się trend forecasting

Daria, 27 may 2019
O trendach, albo jak odbywa się trend forecasting

Często od ludzi wokół mnie słyszę pytanie „Skąd pojawiają się trendy’’. Dlaczego na wybiegu widzimy podobne detale, pomysły, jednakowe kolory u różnych marek? Czy oni mają zamknięte spotkanie przed danym sezonem gdzie decydują co pokazać? Nie, projektanci nie spotykają się w żadnych pokojach, nie zdzwaniają się, mimo tego - chowają swoje idee i projekty, które tworzą przed pokazami kolejnego sezonu. Jednak nie magia i nie seanse spirytystyczne tworzą trendy. Jak to się odbywa i co jest w osnowie ja spróbuje opowiedzieć.

Zacznę od tego, że na świecie istnieją agencje, które zajmują się badaniami w sferze trendów, np. WGSN, Wiconnect fashion, Promostyl i inne. Ich praca polega nie tylko na tym, aby zbierać informacje z różnych dziedzin na całym świecie, ale i podawać taką informację producentam tkanin, materiałów itd. Z usług takich agencji często korzystają firmy, tworzące fast fashion, młode marki, które czasami boją się swoich własnych pomysłów; rozwijające się firmy, które chcą zawsze być na bieżąco. 

Ale istnieje i inna droga. Jak już pisałam, dane albumy z prognozami trendów są bardzo istotne dla producentów tkanin. W wyniku tego firmy kupują tkaniny, które im się podobają, stworzone według wszystkich kryteriów nadchodzącego sezonu. To jest pieczenie dwóch ciastek na jednym ogniu - ubrania stają się modnymi, ale marka nie musi płacić za albumy, do których dostęp kosztuje naprawdę sporo. W osnowie badania trendów leży dokładny, wszechstronny, wieloformatowy zbiór informacji. Zaangażowane są w to wszystkie dziedziny: polityka, technologia, sztuka, muzyka, filmy, ekologia , kultura itd. W agencji są ludzie, którzy odpowiadają za każdą z tych dziedzin, albo kilku ludzi odpowiedzialnych za jedną dziedzinę. Raz na pół roku odbywa się spotkanie, na którym wszystkie te informację zostają zebrane w całość, i z tego tworzą się trendy, które widzimy wokół nas - na wybiegach i w sklepach. To jest jak praca perfumiarza – zebrać wszystkie kwiaty i stworzyć jeden zapach.

Duże marki, jak Chanel albo Hermes, wykorzystują własne oddziały, które zajmują się prognozami trendu. Przy tym jednym z priorytetów jest praca i inspiracja samego projektanta. Ale oprócz inspiracji i pomysłów jest jeszcze najważniejszy punkt - strona komercyjna. Jeżeli kolekcja nie będzie komercyjna, to skórka za wyprawkę tym pomysłom, które ma projektant. Oczywiście piszę teraz o Pret-a-porte.

Czasami jest tak, że Haute-Couture zaczyna przykrywać Pret-a-porter; wysoka moda, przedstawiona od strony casualowej, prowadzi do zmniejszenia sprzedaży i zmianie dyrektora kreatywnego. Jak Galliano i Dior. Oczywiście ważnym był skandal w kawiarni La Perla w Paryżu, ale też to, że projektant dawno zszedł z wytyczonej drogi. Jednak Dior -to jest klasyka, elegancja, kobiecość, a nie awangarda, którą wykorzystywał Galliano więcej i więcej w swoich kolekcjach. Ale, oczywiści, awangarda często jest prekursorem trendów.

Tak doszłam do bardzo ciekawej części, a, mianowicie, prognozy trendów z punktu widzenia mody awangardowej. To mój ulubiony Alexander McQueen, to Rei Kawakubo, to Gareth Pugh, Yoghi Yamamoto, Maison Martin Margiela i inni. Moda awangardowa w większym stopniu jest sztuką, a następnie ubraniem. Pomysły i trendy, związane ze sztuką czerpane są z obrazów, rzeźb albo kolekcji niszowych projektantów. Ci projektanci od początku pozwolili sobie sporo głębiej wykorzystywać swoje inspiracje i pomysły i pokazywać je na wybiegu, często nie jako Haute- Couture, a właśnie jako Pret–a–Porter. To jest właśnie prawdziwa moda: wyrażenie, fantazja, która już niesie w sobie odbicia różnych dziedzin życia – od polityki i historii do socjalno – kulturowych zmian. Tak np McQueen wykorzystywał historie wojen między Anglią a Szkocją; patrzył w przyszłość i życie gadów w Plato Atlantis; zjednoczył królewską majestat i części ubrań królewskich osób w Paryżu i styl punków lat 70-tych w zimowej kolekcji 2006 roku. 

Na chwilę obecną wiadomo tylko o trzech kierunkach i prognozach trendów: agencji, oddziałach w domach mody, projektanci awangardziści. Ale nie należy zapominać o trendsetterach. To blogerzy outsiderzy, freaki i gwiazdy. Jak by to nie brzmiało paradoksalnie - trend zaniżonych lup spuszczonych spodni i jeansów, szczególnie w Ameryce, narodził się w amerykańskich więzieniach. To przykład tego, że trendy mogą narodzić się nie tylko z czegoś pięknego. Na przykład futrzane klapki Prada lub futrzane buty na bosą nogę Rochas to nic innego, jak odwrócenie globalnego ocieplenia, albo zmiany w otaczającym nas świecie, gdzie latem nam zimno, a w zimie chodzimy w podkoszulkach. Prawie wszystkie zmiany na świecie mają swój oddźwięk na wybiegu. Na przykład kolorami roku po decyzji instytutu Pantone 2016 roku zostały dwa kolory - delikatnie różowy i blado lawendowy. Przypomnijcie sobie kolekcje Gucci Alessandro Michele – kobiece sylwetki, kobieto podobni mężczyźni, delikatne dziewczyny z widocznymi żyłami na skórze. Dla mnie połączenie tych kolorów charakteryzuje tą infantylną bezpłciową grę. Z innej strony, przedstawiciele Pantone komentują te kolory jako delikatnie różowy kwarc. Ten kolor pokazuje stan współczucia i uczucia opanowania. Blado lawendowy natomiast w systemie kolorów Pantone ma piękną nazwę "Spokój". Spokój – to kolor, który pokazuje błękitne niebo nad głową, daje uczucie beznamiętności i spokoju w niespokojnych czasach. Przeglądając wszystkie minione zmiany na świecie, akty terrorystyczne, wojny, wybuchy, naprawdę jest nam potrzebny spokój i poczucie bezpieczeństwa. Wszystko jest logiczne.

Trendy bywają długotrwałe i krótkotrwałe. Krótkotrwałe trendy trwają około roku – dwóch, długotrwałe sporo dłużej, np styl military, czarno – białe kolory, moda lat 50 – tych. W pewnym momencie długotrwałe trendy osiągają swój szczyt popularności, a w innym momencie zostają tylko w szczegółach. Tak albo inaczej zostają one na stałe, tylko przechodzą z trendów do klasyki. Przy tym nie tylko styl ale i różnorodność tkanin może być w trendzie, jak na przykład neopren. Chociaż z każdym rokiem te same trendy mają nowe oblicza, nową twarz. Mówiąc prostym językiem - co roku odbywa się upgrade. Jak z systemem operacyjnym na Iphonie – wszystko jakby wygląda po staremu, ale niektóre formy i szczegóły się zmieniły.

Jest jeszcze ciekawe istnienie niedotkliwego trendu, który z kolei będzie wspierany dotkliwymi trendami. Na przykład – komfort, uczucie komfortu. Ludzie coraz częściej wybierają wygodne kawiarnie zamiast ogromnych restauracji, fotele, a nie krzesła, odpoczynek w górach przy kominku ani w Dubaju. Ludzie próbują uwolnić się od białych kołnierzyków, obcisłych koszul i równych pleców w minimalistycznych biurach. Do mody wchodzą pikowane materiały, oversize, miękkie tkaniny, wiązane na drutach, eco-futra. Odzież- kokon, w której można się schować i odpocząć.

Badania wykorzystują nie tylko do szukania trendów. Tak projektanci w domach mody często zwracają się do archiwów, powracają stare modele ubrań albo zmieniają ich pod siebie. Ciekawe jest, że takie badania odbywają się nie tylko wewnątrz jednego domu, ale i projektanci z innych domów zaczynaja badać kolekcje swojej konkurencji. Czasami wychodzi bardzo śmiesznie i niezręcznie. O Zarze w ogóle nie ma co mówić. Marki jak Zara czekają tylko na pierwsze pokazy żeby odrazu „ukraść’’ modele ubrań z wybiegu i produkować je dla szerokiej masy.

Podsumowując, można powiedzieć, że prognozy i wyszukiwania trendów jest dość ciężkim i pracochłonnym procesem. Absolutnie nie każdy może określić i zrozumieć modę i osiągnąć sukces komercyjny. Warto też nie zapominać, że projektanci obracają się w jednej sferze, w miastach odbywają się te same wystawy, wychodzą te same filmy. Projektanci nie mieszkają na innej planecie, oni tak jak i my widzą to samo, tylko potrafią przekazać to, co zobaczą, przez pryzmat mody. Tak kolekcje Dior Homme były inspirowane punkiem londyńskim i zespołem Babyshambles, a film Wyznania gejszy odtworzył się w kolekcji Christian Dior Haute Couture. W świecie trendów nie ma fantastyki i magii. To praktycznie wiedza z dużym udziałem talentu.


Tekst: Daria Bambalina

Koszyk

Twój koszyk jest pusty.

Dokonaj swoich pierwszych zakupów